۲۵ درصد از اقتصاد دنیا مربوط به اقتصاد دیجیتال است و رشد ۲.۵ برابری نسبت به اقتصاد سنتی دارد؛ بر همین اساس نیز در برنامه هفتم توسعه پیش بینی شد که دستگاههای دولتی برنامههای هوشمندسازی و تحول دیجیتال خود را به صورت طرحهای اثرگذار انجام دهند تا از سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۷ سهم اقتصاد دیجیتال در اقتصاد ایران به ۱۵ درصد برسد. این در حالیست که هم اکنون سهم این بخش بین ۷ تا ۸ درصد برآورد میشود.
یکی از سادهترین تعاریف اقتصاد دیجیتال اقتصاد مبتنی بر فناوریهای دیجیتال است. در این نوع اقتصاد، فناوریهای جدید و به ویژه اینترنت، نقش مهمی ایفا میکنند. تبادلات مالی، خرید و فروش، ارائه خدمات و … از شکل سنتی خارج میشود و شکلی دیجیتالی و مدرن به خود میگیرد. همچنین این فضا سبب ایجاد انواع جدیدی از خدمات، محصولات و کسب و کارها شده است.
بنابراین اقتصاد دیجیتال را میتوان شکل جدیدی از اقتصاد دانست که بر پایه فناوریهای نوین شکل میگیرد و مزایای آن برای کشورها، سبب شده تا این نوع اقتصاد در همه کشورها مورد توجه قرار بگیرد.